طراحی و ارزیابی بتن زیر آب

اثر ترکیبی از عوامل ویسکوزیته ضد شستشو و کاهش دهنده آب با برد زیاد ، رفتار رئولوژیکی اولیه UWC را کنترل می کند. قبل از شروع به سخت شدن ، برخلاف بتن تازه معمولی که معمولاً شکل پایدار آن را خیلی سریع فرض می کند ، باعث کند شدن سرعت با زمان زیر وزن خود می شود. آزمایشهای استاندارد متداول برای کارایی بتن تازه معمولی ، مانند تست زاغه یا تست جریان (پخش) ، ناکافی است.

بتن های روان معمولاً در تست لاغر به یک سوم یا کمتر از ارتفاع اصلی فرو می روند و نتیجه آن یک پشته فروریخته است که احتمالاً ارتفاع آن با زاویه دفع بزرگترین ذرات مشخص می شود. بنابراین ، اندازه گیری بصری بتن فروریخته یا به سادگی ارتفاع بتن شکاف خورده ، ویژگی های دو بتن منسجم را متمایز نمی کند. علاوه بر این ، حتی اگر یک رکود قابل اندازه گیری به دست آید ، نمونه همچنان به تسویه حساب ادامه می دهد و با افزایش زمان ، رکود بیشتری را نشان می دهد. جدول جریان موسسه استاندارد سازی آلمان (DIN) ، که در آلمان به عنوان یک آزمایش قابلیت کار برای بتن های معمولی تهیه شده بود و به عنوان تست استاندارد بریتانیا (BS 1881: {{2} adopted) تصویب شده است ، رضایت بخش تر نیست. از تست سقوط. این آزمایش برای اندازه گیری خاصیت فله بتن در نظر گرفته شده است ، اما شرط نقطه انتهایی برای جریان بتن (4 spread 4 spread میلی متر پخش) فقط با فرض گسترش بتن در دیسک 5 {achieved حاصل می شود. ضخامت} میلی متر ، برابر با بزرگترین ذرات ، و به وضوح نمایانگر بخش عمده آن نیست. این تست همچنین حساس به عملگر است (حرکت دستی صفحه صفحه ، موقعیت کاملاً سطح). بنابراین بسیاری از آزمایشهای دیگر برای ارزیابی UWC تهیه شده اند و در بخش زیر مختصراً توضیح داده می شود.