چرا کاهش آب در بتن ضروری است؟

یک پارامتر اصلی در طراحی مخلوط بتن نسبت آب سیمان است که نسبت آب به مواد اتصال دهنده است. هرچه نسبت سیمان آب بالاتر باشد ، قابلیت کارآیی بتن پلاستیکی تازه نیز بهتر می شود و کار با آن را آسان تر می کند. با این حال ، این همچنین منجر به مقاومت کمتر بتن می شود. برای حل این قدرت تقویت کننده معضل بدون قربانی کردن کارآیی یا کاهش محتوای سیمان ضمن حفظ کارآیی و استحکام ، برای اضافه کردن عوامل کاهش دهنده آب ضروری است.

عملکرد اساسی عوامل کاهش دهنده آب ، کاهش میزان آب در بتن است و آنها را به یک ماده اولیه ضروری برای بتن تبدیل می کند. استحکام بتونی از نزدیک با نسبت آب سیمان ارتباط دارد. برای رکود معین ، میزان آب پایین تر ، قدرت بیشتر می شود. با در نظر گرفتن یک ماده کاهش دهنده آب ، می توان ضمن حفظ همان رکود ، میزان آب را کاهش داد و از این طریق قدرت بتونی را بهبود بخشید.

• در محدوده کم استحکام (C30 و پایین) ، استفاده از عوامل کاهش دهنده آب می تواند میزان سیمان ، هزینه های پایین تر را کاهش داده و عملکرد بتن پلاستیکی را بهبود بخشد.
• در محدوده با مقاومت متوسط ​​(C40 تا C50) ، به طور کلی مواد کاهش دهنده آب برای اطمینان از کارآیی (قابلیت پمپاژ) و استحکام بتن مورد نیاز است.
• برای بتن با استحکام بالا (C50 و بالاتر) ، بدون کارآیی بالا یا با کارآیی با کارایی بالا ، بتن از کارآیی ضعیفی برخوردار خواهد بود و ریختن و پایان آن را دشوار می کند.

برای بتن پمپاژ شده ، باید عوامل پمپاژ یا مواد کاهش دهنده آب اضافه شود و مواد مخدر مواد معدنی توصیه می شود. برای C60 و بالاتر از بتن با استحکام بالا ، عوامل کاهش دهنده آب با کارایی بالا با میزان کاهش کمتر از 25 ٪ باید استفاده شود. برای بتن با حجم بزرگ ، باید از مواد مخدر مواد معدنی و عوامل کاهش دهنده آب عقب مانده استفاده شود.