بازدارنده و پراکنده کننده مقیاس پلی کربوکسیلیک اسید، کاهش دهنده آب پلی کربوکسیلیک اسید چیست؟

ابتدا اجازه دهید در مورد بازدارنده ها و پخش کننده های مقیاس پلی کربوکسیلات صحبت کنیم. از کلمه کلیدی، می توانیم ایده کلی را درک کنیم. چه نوع عاملی است؟ این یک عامل مبتنی بر پلی کربوکسیلات است. چه نوع شیمیایی؟ این یک بازدارنده و پخش کننده رسوب تصفیه آب است. این یک پلی الکترولیت با وزن مولکولی کم است. "پلی" به پلیمریزاسیون یا تجمع اشاره دارد که به طور کامل ویژگی منحصر به فرد آن را برای تشکیل با هم توضیح می دهد. خواص بازدارندگی و پراکندگی آن به وزن مولکولی پلیمر مربوط می شود. یک مثال معرف پلی آکریلات سدیم است که در آن وزن مولکولی 2 تا 10 میلیون به عنوان لخته ساز عمل می کند. یک وزن مولکولی 10،000–20،000 به عنوان یک متفرق کننده عمل می کند، و یک وزن مولکولی 800-1،000 به عنوان یک بازدارنده مقیاس عمل می کند. خواص بازدارندگی و پراکندگی پلی کربوکسیلات ها نیز به تعداد و فاصله گروه های کربوکسیل در مولکول مربوط می شود. با وزن مولکولی یکسان، هرچه گروه های کربوکسیل بیشتر باشد، خواص بازدارندگی و پراکندگی مقیاس بهتری دارد.

آزمایش‌های متعدد نشان داده‌اند که پلی‌کربوکسیلات‌ها با وزن‌های مولکولی در محدوده مشخصی می‌توانند به طور موثر از تشکیل کربنات کلسیم و فلس‌های سولفات کلسیم در آب جلوگیری کنند و همچنین از رسوب محصولات خوردگی جلوگیری کنند. علاوه بر این، آنها مواد نامحلول آمورف مانند خاک (ماسه) و گرد و غبار را در آب پراکنده می کنند و آنها را در حالت پراکنده و معلق در آب نگه می دارند. پلی کربوکسیلات ها یک اثر آستانه ای از خود نشان می دهند که به موجب آن مقدار کمی می تواند از پوسته پوسته شدن صدها برابر یون های کلسیم و منیزیم جلوگیری کند.

زمانی که پلی کربوکسیلات در ترکیب با عوامل تصفیه آب اسید ارگانوفسفونیک استفاده می شود، نتایج بهتری را نشان می دهد. عوامل تصفیه آب مبتنی بر پلی کربوکسیلات به طور کلی در شرایط استفاده استاندارد غیر سمی هستند، بنابراین حداقل آلودگی را برای بدنه های آبی دارند.

مرموزترین عامل در تصفیه آب، رسوب و بازدارنده خوردگی است. هنگامی که مردم در مورد عوامل تصفیه آب صحبت می کنند، اغلب به بازدارنده های رسوب و خوردگی، پخش کننده های کیلیت، بازدارنده های تشکیل رسوب کلسیم و غیره اشاره می کنند. پس مکانیسم کار این مواد شیمیایی تصفیه آب چیست؟ اجازه دهید توضیح بدهم، و با درک این مکانیسم‌ها، می‌توانید به طور غیرمستقیم اصول پشت پراکنده‌کننده‌های مقیاس و فوق روان‌کننده‌های پلی کربوکسیلات را درک کنید.

اثر اعوجاج شبکه

پلی کربوکسیلات ها با وزن مولکولی کمتر از 10،{1}} بار سطحی دارند که بر کریستال های معدنی تأثیر می گذارد. به عنوان یک پلیمر آنیونی، پلی کربوکسیلات در مرحله اولیه بر روی سطح کریستال کربنات کلسیم در حال تشکیل جذب می شود و رشد طبیعی کریستال را مختل می کند و باعث اعوجاج شبکه می شود. دانه ها ریزتر می شوند که به نوبه خود از تشکیل رسوب جلوگیری می کند.

اثر حل شدن

پلی کربوکسیلات ها پلیمرهای آنیونی هستند که در محلول های آبی جدا می شوند و پیوندهای مولکولی با بار منفی تشکیل می دهند. اینها می توانند کمپلکس های پایدار و محلول در آب را با یون های کلسیم تشکیل دهند و حلالیت مواد پوسته پوسته را در آب افزایش دهند. علاوه بر این، چنین کمپلکس‌هایی می‌توانند در شبکه کریستالی ادغام شوند و رسوب را به حالت سیال با قدرت پراکندگی بالا تبدیل کنند.

اثر دافعه الکترواستاتیک

پلی کربوکسیلات ها در آب تجزیه می شوند تا آنیون های باردار با خاصیت جذب قوی تولید کنند. این آنیون ها روی ذرات ناخالصی مانند خاک و گرد و غبار موجود در آب جذب می شوند و بار منفی مشابهی به این ذرات می دهند. به دلیل دافعه الکترواستاتیکی، این ذرات تجمع نمی یابند بلکه در حالت پراکنده باقی می مانند و یک سوسپانسیون پایدار را تشکیل می دهند.

این اصول رمز و راز عملکرد بازدارنده های رسوب و خوردگی، پخش کننده های کیلیت و فوق روان کننده های مبتنی بر پلی کربوکسیلات را توضیح می دهند. فوق روان کننده های پلی کربوکسیلات در واقع شاخه خاصی از بازدارنده ها و پخش کننده های رسوب پلی کربوکسیلات هستند. آنها ویژگی های پلیمری یکسانی دارند. همانطور که می دانیم کامیون های میکسر بتن مخلوط را در فاصله معینی حمل می کنند. بدون افزودن یک فوق روان کننده، مخلوط می تواند در طول حمل و نقل جامد شود و بر کیفیت ساخت و ساز تأثیر بگذارد. بنابراین از فوق روان کننده ها استفاده می شود. آنها در درجه اول مقاومت ملات را افزایش می دهند و به عنوان مواد افزودنی تعریف می شوند که بدون تأثیر بر کارایی بتن، محتوای آب را کاهش داده و مقاومت را افزایش می دهند.

در اینجا یک فرمول فوق روان کننده ساده برای مرجع وجود دارد: محلول های آبی 20٪ اسید اکریلیک، سدیم متالیل سولفونات، پرسولفات آمونیوم و پلی اتیلن گلیکول آلیل اتر را تهیه کنید. برخی از اینها در فرمولاسیون بازدارنده ها و پراکنده کننده های مقیاس مبتنی بر پلی کربوکسیلات استفاده می شوند که با هم کار می کنند تا به یک اثر مطلوب دست یابند.

مواد شیمیایی تصفیه آب به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند و فوق روان کننده ها فقط یک کاربرد خلاقانه در یک زمینه هستند. عوامل تصفیه آب به بازدارنده های رسوب و خوردگی و پخش کننده های کیلیت محدود نمی شوند. آنها همچنین در منسوجات، رنگرزی، مهار خوردگی حفاری، پردازش شیشه و سایر صنایع اغلب به عنوان افزودنی استفاده می شوند. این مقدمه کوتاه باید برای درک عملکرد آنها مفید باشد.