لطفا با مواد افزودنی بتن کار نکنید، بیایید و نتیجه را ببینید

افزودنی های بتن جزء ضروری بتن مدرن و یک روش و فناوری کلیدی برای اصلاح بتن هستند. آنها خواص فیزیکی و مکانیکی بتن سخت شده را بهبود می بخشند، کیفیت و دوام اجزای ساختمان را افزایش می دهند و همچنین می توانند در مصرف سیمان صرفه جویی کنند، هزینه ها را کاهش دهند و پیشرفت پروژه را تسریع کنند. با توسعه ساخت و سازهای مدرن به سمت ساختمان های بلند و تغییر به بتن آماده با اختلاط متمرکز، استفاده از افزودنی های بتن به طور فزاینده ای گسترش یافته است. با این حال، استفاده نادرست از مواد افزودنی ممکن است به اثرات مطلوب نرسد و حتی ممکن است باعث مشکلات کیفیت شود.

تصور اشتباه 1: استفاده از مواد افزودنی بدون آزمایش

قبل از ساخت بتن، واحدهای ساختمانی و نظارت معمولاً موادی مانند سیمان، ماسه و سنگدانه را برای آزمایش بر اساس استانداردها ارسال می کنند. با این حال، عملکرد مواد افزودنی اغلب نادیده گرفته می شود. در واقع، افزودنی های بتن انواع مختلفی دارند که هر کدام دارای استانداردهای کیفی مربوطه هستند. اثر بخشی یک ماده افزودنی به طور مستقیم بر نقش آن در بتن تأثیر می گذارد، مانند میزان کاهش آب و محتوای یون کلرید. را"مشخصات پذیرش کیفیت ساخت مهندسی سازه بتنی"(GB 50204)، بند 7.2.2، به طور خاص تأکید می کند که کیفیت و فناوری کاربرد مواد افزودنی در بتن باید با"افزودنی برای بتن"(GB 8076)،"آیین نامه فنی کاربرد مواد افزودنی در بتن"(GB 50119)، و مقررات مربوط به حفاظت از محیط زیست. همچنین تعداد تست ها و روش ها را مشخص می کند. این بند اجباری است و بنابراین نباید از مواد افزودنی بدون آزمایش در بتن استفاده کرد.

تصور غلط 2: استفاده از مواد افزودنی بدون در نظر گرفتن نیازهای خاص پروژه

انتخاب مخلوط بر اساس هدف

هنگام انتخاب یک افزودنی، باید بر اساس مواد مهندسی و شرایط ساخت، که از طریق آزمایش مخلوط آزمایشی تعیین می شود، باشد. هر نوع افزودنی ویژگی های خود را دارد و باید با توجه به هدف مورد نظر مانند صرفه جویی در سیمان، بهبود عملکرد بتن یا تسریع چرخش قالب انتخاب شود. یک مقایسه فنی و اقتصادی جامع باید انجام شود تا مشخص شود از کدام ماده افزودنی استفاده شود.

تجزیه و تحلیل کاربرد افزودنی برای انواع مختلف بتن

بتن ضد آب: هدف از استفاده از مواد افزودنی در بتن ضد آب، بهبود نفوذ ناپذیری آن است. برای افزایش نفوذ ناپذیری، کاهش منافذ داخلی بتن و مسدود کردن مسیرهای نشتی بسیار مهم است. به طور معمول از عوامل کاهش دهنده آب و عوامل حباب کننده هوا استفاده می شود.

بتن انبوه: کلید ساخت بتن انبوه، اطمینان از اتصال خوب بین لایه های بتن در طول گیرش اولیه، کاهش افزایش دما در طول فرآیند سخت شدن و جلوگیری از ترک خوردن است. استفاده از یک کاهنده آب کندکننده می تواند با کاهش زمان گیرش و کاهش افزایش دما در طول سخت شدن، این الزامات را برآورده کند و در نتیجه کیفیت بتن را بهبود بخشد.

سازه های بتنی پیش تنیده: نگرانی اولیه در سازه های بتنی پیش تنیده با دهانه بزرگ وزن سازه است. هدف از استفاده از مواد افزودنی، تهیه بتن با مقاومت بالا برای کاهش وزن سازه و استفاده موثر از تنش فولاد با مقاومت بالا است. برای کاهش قابل توجه مصرف آب و افزایش مقاومت بتن باید یک کاهنده آب با راندمان بالا انتخاب شود.

تصور اشتباه 3: نادیده گرفتن سازگاری بین مواد افزودنی و سیمان

سازگاری بین مواد افزودنی و سیمان چیست؟

سازگاری مواد افزودنی و سیمان را می توان به صورت زیر توضیح داد: هنگامی که ماده افزودنی آزمایش شده و مطابق با استانداردهای مربوطه، به بتن مخلوط با سیمان که استانداردهای لازم برای آن نوع افزودنی را دارد، اضافه می شود، باید نتایج مورد انتظار را ایجاد کند. . اگر اثر مطلوب حاصل شود، سیمان و افزودنی با هم سازگار هستند.

نمونه هایی از ناسازگاری بین مواد افزودنی و سیمان

تقریباً همه انواع افزودنی ها ممکن است مشکلات سازگاری با سیمان داشته باشند. به عنوان مثال، اگر از عوامل کاهنده آب با راندمان بالا (که دارای استانداردهای کیفی هستند) با چندین نوع سیمان پرتلند معمولی برای تهیه بتن در شرایط اختلاط یکسان استفاده شود و یک نوع سیمان منجر به کاهش قابل توجهی آب شود، به این معنی است که سیمان با آن کاهنده آب ناسازگار است، در حالی که سیمان های دیگر با همان مخلوط به خوبی کار می کنند. به همین ترتیب، اگر یک تسریع کننده اضافه شده به یک مخلوط سیمان خاص، گیرش را تسریع نکند، یا اگر یک کندکننده زمان گیرش را کاهش ندهد، نشان دهنده ناسازگاری بین ماده افزودنی و سیمان است. برای مثال، انواع مختلف کاهنده‌های آب ممکن است اثرات متفاوتی بر پراکندگی سیمان، کاهش آب و افزایش داشته باشند. عملکرد ممکن است بسته به عواملی مانند ترکیب معدنی سیمان، مواد اختلاط، محتوای قلیایی و نوع گچ به طور قابل توجهی متفاوت باشد. برخی از سیمان ها ممکن است با برخی از کاهنده های آب سازگار نباشند که منجر به مشکلاتی مانند گیرش کاذب یا گیرش سریع می شود.

تست سازگاری بین مواد افزودنی و سیمان

مسئله سازگاری بین مواد افزودنی و سیمان پیچیده و اجتناب ناپذیر است، اغلب بر عملکرد تأثیر می گذارد و گاهی منجر به حوادث مهندسی جدی و خسارات اقتصادی غیرقابل اندازه گیری می شود. قبل از استفاده از مواد افزودنی، سازگاری بین افزودنی و سیمان باید با ایجاد طرح مخلوط و رسم منحنی با دوز افزودنی در محور افقی و سیالیت در محور عمودی آزمایش شود. مواد افزودنی که نقطه اشباع پایین، سیالیت بالا و حداقل ضرر اقتصادی را نشان می دهند، با سیمان سازگار در نظر گرفته می شوند.

تصور غلط 4: ترکیب بیشتر به معنای نتایج بهتر است

عواقب استفاده بیش از حد از مواد افزودنی

استفاده بیش از حد از کندکننده ها می تواند باعث کندی جدی شود و به طور بالقوه مانع از رسیدن بتن به گیرش نهایی برای مدت طولانی می شود. استفاده بیش از حد همچنین می تواند محتوای هوا را به میزان قابل توجهی افزایش دهد که منجر به از دست دادن قابل توجه مقاومت بتن می شود و در موارد شدید، منجر به مقاومت کمتر از نیازهای طراحی شده و باعث حوادث پروژه می شود.

استفاده بیش از حد از کاهنده های آب با راندمان بالا می تواند منجر به تشکیل حباب هوا شود که بر افزایش مقاومت اولیه بتن تأثیر می گذارد.

استفاده بیش از حد از نمک های کلرید می تواند مقاومت بتن در برابر حملات شیمیایی و سایش را کاهش دهد، انقباض زودهنگام را افزایش دهد و مقاومت یخ زدگی و مقاومت خمشی را کاهش دهد.

استفاده بیش از حد از شتاب دهنده ها می تواند زمان گیرش را افزایش داده و مقاومت بتن را در مراحل بعدی به شدت کاهش دهد.

دوز مناسب افزودنی

دوز مناسب مواد افزودنی بسیار مهم است. اگر دوز بسیار کم باشد، افزایش در جریان پذیری حداقل است. اگر دوز بیش از حد بالا باشد، جریان پذیری به نسبت افزایش نمی یابد. بهترین دوز برای دستیابی به منافع فنی و اقتصادی ضروری است. محدوده دوز ارائه شده در دفترچه راهنمای محصول سازنده به عنوان یک مرجع عمل می کند، اما دوز بهینه باید از طریق مخلوط کردن آزمایشی تعیین شود.

نتیجه گیری:

برای به حداکثر رساندن اثربخشی واقعی مواد افزودنی در بتن، مراحل زیر باید انجام شود:

به طور دقیق شاخص های عملکرد مواد افزودنی را درک کنید.

هنگام انتخاب مواد افزودنی، الزامات عملکرد بتن را در رابطه با پروژه خاص در نظر بگیرید.

بهترین دوز را از طریق مخلوط کردن آزمایشی تعیین کنید.