تاریخچه توسعه کاهنده آب

تاریخچه توسعه کاهنده آب

--از دایره المعارف بایدو

خارجی

در دهه 1930 مشخص شد که کارایی مخلوط را می توان بهبود بخشید و با افزودن مایع زباله خمیر سولفیت به بتن می توان استحکام و دوام را بهبود بخشید. در سال 1935، EW Scripture ایالات متحده برای اولین بار یک عامل کاهنده آب با لیگنوسولفونات به عنوان جزء اصلی تولید کرد و در سال 1937 به ثبت اختراع رسید، در دهه 1950 در بتن لغزش، بتن سد و بتن آمریکایی استفاده شد. بتن ساختمانی زمستانی استفاده زیادی کنید. در سال 1962، کنیچی هاتوری و دیگران از شرکت قلیایی کائو شی ژاپن برای اولین بار یک عامل کاهنده آب با نمک سدیم میعانات فرمالدئید R-teasulfonic اسید به عنوان جزء اصلی تولید کردند که به عنوان عامل کاهنده آب چای نامیده می شود. این نوع ماده کاهنده آب دارای ویژگی‌های کاهنده آب بالا بوده و برای تهیه بتن با مقاومت بالا (مقاومت فشاری تا 100 مگاپاسکال) یا با اسلامپ بیش از 20 [دو] مناسب است. سپس، در سال 1964، جمهوری فدرال آلمان با موفقیت در مورد عامل کاهنده آب رزین ملامین فرمالدئید سولفونه تحقیق کرد. این نوع عامل کاهنده آب دارای همان ویژگی‌هایی است که سرعت کاهش آب بالا، اثر اولیه استحکام خوب و مقدار هوای کم به عنوان عامل کاهنده آب مبتنی بر چای دارد. محصولات و محصولات سیمانی با محتوای آلومینات بالا (عمدتا C3A) سازگاری خوبی دارند و می توانند بتن با مقاومت یا سیالیت بالا را تهیه کنند. آلمان بتن سیال را اختراع کرد، که بتن را از ریختن دستی یا ریختن مخزن آویزان تا ساخت پمپاژ، صرفه جویی در نیروی انسانی، بهبود راندمان کار، تضمین کیفیت، حذف صدا و بهبود بسیار سطح تکنولوژی و ساخت بتن ساخت. جهش

با توجه به سهم مهم فوق روان کننده در اصلاح بتن، کاربرد آن به سومین پیشرفت بزرگ در تاریخ توسعه بتن پس از بتن مسلح و بتن پیش تنیده تبدیل شده است. با توسعه و کاربرد فوق روان‌کننده‌ها، فناوری بتن از پلاستیسیته، سختی خشک تا سیال شدن وارد نسل سوم شده است.

در اوایل دهه 1990، ایالات متحده برای اولین بار مفهوم بتن با کارایی بالا (HPC) را پیشنهاد کرد که به بتن نیاز دارد تا دارای خواصی مانند مقاومت بالا، سیالیت بالا و دوام بالا باشد. عامل کاهنده آب دارای ویژگی های سرعت کاهش آب بالا، سیالیت زیاد و اتلاف کم اسلامپ در طول زمان است. برخی از فوق روان کننده های جدید به سرعت توسعه یافته و مورد استفاده قرار گرفته اند، مانند پلی کربوکسیلیک اسید و فوق روان کننده های اسید سولفامیک.